اگه نبینی ضرر می کنی (@@)

آرى، براى مثل اين، بايد عمل‏كنندگان عمل كنند! (61)

آيا اين (نعمتهاى جاويدان بهشتى) بهتر است يا درخت (نفرت‏انگيز) زقوم؟! (62)

ما آن را مايه درد و رنج ظالمان قرار داديم! (63)

آن درختى است كه از قعر جهنم مى‏رويد! (64)

شكوفه آن مانند سرهاى شياطين است! (65)

آنها ( مجرمان) از آن مى‏خورند و شكمها را از آن پر مى‏كنند! (66)

سپس روى آن آب داغ متعفنى مى‏نوشند! (67)

سپس بازگشت آنها به سوى جهنم است! (68)

چرا كه آنها پدران خود را گمراه يافتند، (69)

با اين حال به سرعت بدنبال آنان كشانده مى‏شوند! (70)

و قبل از آنها بيشتر پيشينيان (نيز) گمراه شدند! (71)

ما در ميان آنها انذاركنندگانى فرستاديم، (72)

ولى بنگر عاقبت انذارشوندگان چگونه بود! (73)

مگر بندگان مخلص خدا! (74)

و نوح، ما را خواند (و ما دعاى او را اجابت كرديم)؛ و چه خوب اجابت كننده‏اى هستيم! (75)

و او و خاندانش را از اندوه بزرگ رهايى بخشيديم، (76)

و فرزندانش را همان بازماندگان (روى زمين) قرار داديم، (77)

و نام نيك او را در ميان امتهاى بعد باقى نهاديم. (78)

سلام بر نوح در ميان جهانيان باد! (79)

ما اين گونه نيكوكاران را پاداش مى‏دهيم! (80)

چرا كه او از بندگان باايمان ما بود! (81)

سپس ديگران ( دشمنان او) را غرق كرديم! (82)

و از پيروان او ابراهيم بود؛ (83)

(به خاطر بياور) هنگامى را كه با قلب سليم به پيشگاه پروردگارش آمد؛ (84)

هنگامى كه به پدر و قومش گفت: «اينها چيست كه مى‏پرستيد؟! (85)

آيا غير از خدا به سراغ اين معبودان دروغين مى‏رويد؟! (86)

شما درباره پروردگار عالميان چه گمان مى‏بريد؟! (87)

(سپس) نگاهى به ستارگان افكند... (88)

و گفت: «من بيمارم (و با شما به مراسم جشن نمى‏آيم)!» (89)

آنها از او روى برتافته و به او پشت كردند (و بسرعت دور شدند.) (90)

(او وارد بتخانه شد) مخفيانه نگاهى به معبودانشان كرد و از روى تمسخر گفت: «چرا (از اين غذاها) نمى‏خوريد؟! (91)

(اصلا) چرا سخن نمى‏گوييد؟!» (92)

سپس بسوى آنها رفت و ضربه‏اى محكم با دست راست بر پيكر آنها فرود آورد (و جز بت بزرگ، همه را درهم شكست). (93)

آنها با سرعت به او روى آوردند. (94)

گفت: «آيا چيزى را مى‏پرستيد كه با دست خود مى‏تراشيد؟! (95)

با اينكه خداوند هم شما را آفريده و هم بتهايى كه مى‏سازيد!» (96)

(بت‏پرستان) گفتند: «بناى مرتفعى براى او بسازيد و او را در جهنمى از آتش بيفكنيد!» (97)

آنها طرحى براى نابودى ابراهيم ريخته بودند، ولى ما آنان را پست و مغلوب ساختيم! (98)

(او از اين مهلكه بسلامت بيرون آمد) و گفت: «من به سوى پروردگارم مى‏روم، او مرا هدايت خواهد كرد! (99)

پروردگارا! به من از صالحان ( فرزندان صالح) ببخش!» (100)

ما او ( ابراهيم) را به نوجوانى بردبار و صبور بشارت داديم! (101)

هنگامى كه با او به مقام سعى و كوشش رسيد، گفت: «پسرم! من در خواب ديدم كه تو را ذبح مى‏كنم، نظر تو چيست؟» گفت‏«پدرم! هر چه دستور دارى اجرا كن، به خواست خدا مرا از صابران خواهى يافت!» (102)

هنگامى كه هر دو تسليم شدند و ابراهيم جبين او را بر خاك نهاد... (103)

او را ندا داديم كه: «اى ابراهيم! (104)

آن رؤيا را تحقق بخشيدى (و به ماموريت خود عمل كردى)!» ما اين گونه، نيكوكاران را جزا مى‏دهيم! (105)

اين مسلما همان امتحان آشكار است! (106)

ما ذبح عظيمى را فداى او كرديم، (107)

و نام نيك او را در امتهاى بعد باقى نهاديم! (108)

سلام بر ابراهيم! (109)

اين گونه نيكوكاران را پاداش مى‏دهيم! (110)

او از بندگان باايمان ما است! (111)

ما او را به اسحاق -پيامبرى از شايستگان- بشارت داديم! (112)

ما به او و اسحاق بركت داديم؛ و از دودمان آن دو، افرادى بودند نيكوكار و افرادى آشكارا به خود ستم كردند! (113)

ما به موسى و هارون نعمت بخشيديم! (114)

و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات داديم! (115)

و آنها را يارى كرديم تا بر دشمنان خود پيروز شدند! (116)

ما به آن دو، كتاب روشنگر داديم، (117)

و هر دو را به راه راست هدایت (خداپرستی) کردیم (118)

و نام نيكشان را در اقوام بعد باقى گذارديم! (119)

سلام بر موسى و هارون! (120)