قبل از معرفی این سیاره چون برام جالبه می خوام بگم لکه ای که روی آن میبینید مربوط به طوفانی عجیب است که سه برابر زمین میباشد

یا ۸۰۰ برابر طوفان هایی که روی زمین رخ میده .
مشتري ؛ برجيس ؛ بزرگترين سياره :
سياره مشتري بقدري بزرگ است که تمام سياره هاي موجود در منظومنظومه شمسي مي توانند در داخل آن جاي بگيرند .
مشتري يک سياره گازي شکل است که ابرهاي احاطه کننده آن روزانه تغيير رنگ مي دهند . اين سياره بزرگ مملو از گازهاي هيدروژن و هليوم است و دو برابر بيشتر از حرارتي که از خورشيد مي گيرد ، گرما ساطع مي کند .
سياره مشتري ، نه ماه از سال را در نزديکترين فاصله با زمين مي گذراند و در طول اين مدت به صورت بسيار درخشان در آسمان تاريک شب مي تابد . فضاهاي بسياري از گازهاي چرخ زننده در اتمسفر مشتري يافت مي شوند که بزرگترين آنها به « لکه سرخ بزرگ » موسوم است .
دانشمندان معتقدند که آنها گردبادهايي بزرگ شبيه آشفتگيهاي جوي هستند که در مدت صدها سال ادامه داشته است . پيچشهاي بزرگي از آسمان درخشها در اتمسفر مشتري وجود دارند . عکسهاي گرفته شده توسط سفينه هاي فضايي وجود حلقه هاي باريکي را در اطراف مشتري نشان مي دهند . سياره مشتري 16 قمر شناخته شده دارد . ( ممکن است بيش از 28 قمر داشته باشد . )
يکي از اين اقمار به نام آيو داراي کوههاي آتشفشاني فعالي بر سطح خود است . مکانهايي از آيو در نزديک اين کوهها قرار دارند بسيار بسيار داغ هستند .
مشتری که نزدیکترین سیاره غول پیکر به خورشید است، از نظر بزرگی و جرم در مقام اول جای دارد. هنگامی که در آسمان پدیدار میشود، به غیر از زهره از تمام ستارگان و سیارههای دیگر ، نورانی تر دیده میشود. اشکال گوناگونی در مشتری دیده میشود که حتی با یک تلسکوپ کوچک نیز قابل رویت است. مثلا لکه بزرگ سرخ رنگی میتوان در آن دید. موقعی که به مشتری نگاه میکنیم، فقط ابرها و توفانهای جو فوقانی آن را میبینیم. حتی تلسکوپهای مستقر در سفینههای فضایی نمیتوانند از سطح پنهان در زیر هزاران کیلومتر گاز تیره جو آن تصویر بدست آورند.حجم این سیاره 1300 برابر زمین، و جرم آن دو و نیم برابر جرم تمامی سیارات منظومه شمسی است. ابرهای انواری شکل مشتری غالباً از گازهای هیدروژن و هلیوم تشکیل شده اند. جو درونی سیاره حدود 1000 کیلومتر (600 مایل) پایینتر از ابرها شروع میشود که در این نقطه گاز هیدروژن به مایع تبدیل میگردد. در اعماق پایین تر، هیدروژن حالت فلزی دارد. در مرکز مشتری ، هستهای سنگی و بسیار داغ وجود دارد که حرارتش به 3500 درجه سانتی گراد (63000 درجه فارنهایت) میرسد.
لکه سرخ بزرگ ، یک ناحیه واچرخهای بزرگ (نوعی گردباد) در ابرهای فوقانی سیاره مشتری است. از زمان کشف این لکه تا کنون ، بارها دیده شده که قطر آن تا سه برابر قطر زمین افزایش یافته است. جریانهای چرخان گاز که در این لکه وجود دارند، فسفر را ار جو تحتانی به بالا مکیده و باعث قرمز یا صورتی شدن لکه میشوند. این لکه از محیط اطراف خود بلندتر و سردتر است و هر 12 روز زمینی، یک دور در جهت عکس عقربههای ساعت به دور خودش میچرخد
نظر شما راجع به این غول گازی چیه ؟؟؟؟